24 Kwi

Czas pracy i czas świętowania – to rzeczywistości wzajemnie przenikające się

Dzisiaj świętujemy, ponieważ pracowaliśmy. Pracowaliśmy przede wszystkim nad wydobywaniem z siebie tego, co najlepsze, aby podopiecznym naszym pokazać, że można żyć mądrze, odważnie, odpowiedzialnie i pracowicie a w relacjach między osobami może istnieć życzliwość, ciepło, czułość serdeczna.

Troska o jakość oferty edukacyjnej, o jej różnorodne bogactwo i głębię jest przywilejem powołania nauczycielskiego. Nauczyciel-wychowawca to miłośnik MOŻLIWOŚCI, które kryją się w każdym spotkanym uczniu, w każdym spotkanym człowieku. Wychowawca to Osoba, które jest blisko tych, którzy są młodsi i mniej zorientowani. Nasi podopieczni dopiero uczą się rozpoznawać PRAWDĘ, PIĘKNO i DOBRO, wśród  propozycji współczesnego świata.

Białostockie Forum Szkół od dziesięciu lat, to wolne miejsce wymiany poglądów i argumentów, przestrzeń rozmów, przekonywania i pozyskiwania sojuszników, zachęcania do współpracy w trosce o dobro wspólne.

Białostockie Forum Szkół zawsze chcieliśmy wypełnić ważną i sensowną treścią. Wiedzieliśmy, że w oceanie problemów edukacyjnych warto połączyć talenty i potencjał każdego. Zapraszaliśmy Osoby spośród nas i myślicieli z innych miast Polski, gdyż żyjąc na początku XXI wieku zostaliśmy powołani do wymagającego człowieczeństwa, wytrwałego pogłębiania wiedzy o świecie i coraz pełniejszego rozumienia człowieka. Organizowanie systemu szkolnictwa i warunków sprzyjających rozwojowi cywilizacyjnemu, kulturalnemu i duchowemu młodszego pokolenia – przeżywamy jako sprawę honoru i sensu własnego życia. Tak również przeżywajmy naszą obecność w tym miejscu dzisiaj: jako znak zaangażowania i gotowości do współpracy, otwartości, zaciekawienia i troski wzajemnej.

Słowo EDUKACJA wywołuje krąg skojarzeń z takimi pojęciami, jak dokładnie oznajmiać, gruntownie nauczać, zabierać ze sobą, wydobywać, odsłaniać, wychowywać, odkrywać, sprawiać, dokonywać, wydawać z siebie, wypuszczać.

Edukacja rozwija się zawsze w środowisku, które ma swój spokój, swoje możliwości dialogu, rozumowania, rozpoznawania, wytyczania kierunków przyszłości.

I już wiemy, że nie można skutecznie uczyć i wychowywać bez poczucia bezpieczeństwa, bliskości i radości życia.

Jakże więc ważna jest postawa wewnętrznej dyscypliny, wewnętrznego szczęścia płynącego z dzielnego i mądrego przyjmowania trudów i niepewności życia, jako początku rozwoju i okazji do przekraczania osobistych ograniczeń. Energia potrzebna do wewnętrznej dyscypliny płynie z miłości, która przyjmuje postać woli. Nie ma miłości bez wolności. Nie ma nadziei bez pracy.

Wychowanie to dążenie do pogłębiania serca i umysłu. To droga, która każdego z nas wiedzie do życia w odpowiedzialności i harmonii  z samym sobą, z innymi, ze społecznością oraz  środowiskiem. To otwarcia na Transcendencję i Tajemnicę. Wychowanie to układ z wolnością, z właściwym jej ryzykiem, klęskami i sukcesami. Wychowywanie się jest trudne. Dobry układ z wolnością wszystkich ludzi stanowi niezwykle delikatne edukacyjne wyzwanie.

Dlatego tak ważne są próby integrowania się w społeczność nieustannie poszukującą treści i form wspierających rozwój CZŁOWIEKA.

Takim celom służyło od 10 lat BIAŁOSTOCKIE FORUM SZKÓŁ.