golebica 1 %Jerzy Binkowski%
| |

Poetyckie propozycje Jerzego Binkowskiego: Jan Polkowski (1)

Posłuchaj wiersza Jana Polkowskiego Gołębica dla Zosi. Prezentuje Jerzy Binkowski.

golebica 1 %Jerzy Binkowski%
Gołębica

Opracowanie dźwiękowe- Justyna Kalata
Muzyka: Wojciech Killar
Nagranie dzięki uprzejmości Archidiecezjalnej Rozgłośni Radia “i” w Białymstoku

 

 

 

“… poezja chroni w języku ducha wolności. Można również powiedzieć, że pomaga uchwycić to, co w naszym życiu wydaje się niewyrażalne, otwierać i zamykać czas, wnikać w umykającą racjonalnemu opisowi naturę rzeczy i spraw tego świata. Jednak gdy poezja przekracza granice słów, ożywia pamięć języka i oświetla jego tajemnicą ciemność świata, to w sumie te zjawiska można sprowadzić do jednego – do walki o wolność. Języka i naszą.”
(z eseju Jana Polkowskiego opublikowanego w numerze 43 (99) 2014 tygodnika “wSieci”)

Wiara jest, kiedy chłodny rozum wie, że nie ty wybrałaś
te kilka szczegółów: ciężar czaszki, w dłoni
sierść kwitnących wzgórz, nadpowietrzne ślady
zmarłych zaludniające domy codziennie wznoszone
od nowa ręką cieśli i jego milczącego pomocnika
o poranionych stopach.

Wiara jest, kiedy inny początek rozkwita w litosnej
chwili, gdy matka umiera i widzi, jak splatasz się
z niemym pismem. Wtedy wie, że rany
zamykają się w niej, by otworzyć w tobie.

Słowo, nim je wypowiesz, wskrzesza
skąpany w blasku cienia
świat.

 

Miłość jest i wyznacza ci gorzkie spotkanie
pod niebem bliskiej, niewiernej czułości
byś zrozumieć mogła, że wniknął w ciebie
jak przeniknął do łona matki i skrzydeł gołębicy
wiatr, którego czas nie dotknie.

Jest miłość, której służysz, choć zewsząd odeszła
miłość nieznanej dłoni we krwi zagłębionej
ludzka bardziej niż czyściec niezrozumiałych zdarzeń
i jutro, co świat zagarnia bez ciebie i z tobą.

Zanim cię obejmie jawa miłości, obróć się szybko
zobaczysz kręgi planet cichnące na rzece
po której stąpa tak intensywnie nieistnienie
rzeczy.

 

 

Nadzieja jest, gdy jej nie ma, wtedy się rodzi
w radości i karmi bólem, jakbyś sama dla siebie obca
oglądała w lustrze swój własny upadek.
Ona odnawia się jak świat w śmierci.

Powstaje z prochu skrycie jak wschód nad złamanym
ludem, zapomnianym, a przez to godnym nieludzkiej
kary. Rodzi się, gdy syn zgubiony odnajduje się inny.

Gdy śpiew obcych żołnierzy brodzących przez łąki
przynosi znajomy zapach pogorzelisk i w ich dymie
powitą dziecinę, na obczyźnie, z Ojca i twojej krwi.
Obraca kulą wiatru wewnątrz poświęcenia

i zdrady. Porusza skrzydłami wersetów i nie znajduje
kresu. A jednak prowadzi i daje uniesienie
byś nie widziała siebie i niewiernej drogi
krótszej niż jedno spojrzenie
na zgasły przed chwilą świat.

   JAN POLKOWSKI

 

(z tomu “Cień”, Wyd. Znak, Kraków 2010 r.)

 
  • Jan Polkowski - Gołębica - Nadzieja jest - Prezentuje Jerzy Binkowski
  • Jan Polkowski - Gołębica - Miłość jest - Prezentuje Jerzy Binkowski
  • Jan Polkowski - Gołębica - Wiara jest - Prezentuje Jerzy Binkowski
  • Jan Polkowski - Gołębica (całość) - Prezentuje Jerzy Binkowski
  • Jan Polkowski - W podróży - Prezentuje Jerzy Binkowski
  • Jan Polkowski - Więc jestem ja - Prezentuje Jerzy Binkowski
Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

Podobne wpisy: